Een kleurboek komt tot leven, Witlof: A Colourful Tale is een must-play
Een van de Witlof: een kleurrijk verhaalDe meest cruciale scènes beginnen met een verduisterde kamer. De ogen volgen en volgen het verder zwarte scherm, de ruwe ontwerpen van neonogen verlichten de ruimte. Mijn personage, een hond die ik Pancake heb genoemd, moet het opnemen tegen de omgekeerde versie van zichzelf in een gevecht op een gesplitst scherm.
Pancake neemt het gewicht op zich van de erfenis van een magisch penseel en moet omgaan met een verwoestende corruptie van zelftwijfel en eigenwaarde, die op dit specifieke moment tot een hoogtepunt komt.
Het is de letterlijke vertolking van een soort interne strijd die zo velen bekend is, waarbij het licht het donker overneemt en verandert in een heldere, centrale strijd die opnieuw verbeeldt hoe dat soort gevecht eruit zou kunnen zien. CichoreiHet grotere kwaad is niet alleen het impostor-syndroom, maar iets groters: een maatschappelijk systeem dat de dieren in zijn wereld niet echt ondersteunt.
Veelhoek raadt aan is onze manier om onze favoriete games te onderschrijven. Wanneer we een game de Polygon Recommends-badge geven, is dat omdat we denken dat de titel bijzonder uitdagend, onderhoudend, inventief of leuk is - en het waard is om in je schema op te nemen. Als je het beste van het beste wilt zien voor je platform(s) naar keuze, ga dan naar Het grootste deel van de polygoon.
De pannenkoek is niet bijzonder. de ster van Witlof: een kleurrijk verhaal erft het magische penseel en zijn krachten van het spel bij toeval. Maar deze kracht om kleur te herstellen in een verwoeste zwart-witwereld zit diep.
Dit is hoe Cichorei begint, met Pancake die die borstel oppakt en begint te schilderen. Ze nemen het stokje over van de voormalige borstel 'handler', Witlof, die blijkbaar zijn functie heeft opgegeven, gebukt onder de druk die de titel van vervoerder met zich meebrengt. Cichorei praat over kunst en erfgoed, waarde en waardeloosheid, in jezelf geloven of niet. Maar het gaat ook om het afbreken van systemen die jou en je gemeenschap niet langer dienen, een nieuwe wereld voorstellen die minder draait om concurrentie en hiërarchie, maar meer om eerlijkheid en elkaar helpen.
Dit verhaal wordt verteld in hoofdstukken terwijl Pancake kleur terugbrengt in een verder kleurloze wereld, een plek verstrikt in puzzels en doolhoven. De kleurmonteur is essentieel om de wereld te doorkruisen. Objecten veranderen en groeien wanneer ze worden gevuld. Een boom die een pad blokkeert, kan worden ingetrokken door de kleur te wissen, waardoor een open plek ontstaat om over te steken. Kleur het opnieuw en het zal terugkeren, stabiel genoeg om als een brug tussen platforms te fungeren.
Naarmate de hoofdstukken vorderen, zal Pancake's band met het penseel groeien, en daarmee zullen de dingen die ze ermee kunnen doen veranderen. Van eenvoudige dingen zoals het vermogen om te springen tot het vermogen om door verf te "zwemmen" zoals een van Splatoon's Inklings, nieuwe gelaagde mechanica stelt Pancake in staat om meer van de wereld te bereiken. Met elke nieuwe upgrade wordt de band sterker... net als de last van de borstel.
Alles wat het spel me overbrengt is lief en bemoedigend. De andere dieren in de wereld (die allemaal ook voedselnamen hebben) steunen en geloven in Pancake als de nieuwe borsteldrager. Ik word constant herinnerd aan hun steun, of het nu de zus van Pancake is die hen vertelt dat het oké is om nee te zeggen tegen extra nevenmissies als ze zich overweldigd voelen. De ouders van Pancake zijn altijd aan de telefoon om verdwaalde spelers nuttig advies te geven.
Zelfs in Cichorei's baasgevechten, die hectisch en briljant zijn, wist ik dat het oké was om te falen. Ik zou altijd nog een kans kunnen nemen zonder consequenties of verloren vooruitgang. In Cichorei, wordt de strijd gewoon onderbroken en wordt mij gevraagd of ik mijn hitpoints wil verhogen. Ja of nee, de gevechten beginnen gewoon opnieuw, waar ze gebleven waren. Dat betekent niet dat Cichorei is een makkelijk spel. Het is niet. Puzzels vereisen nadenken en creativiteit, terwijl baasgevechten een speciaal soort coördinatie vereisen. Dit zijn historische veldslagen waarin het grote kwaad verschillende vormen aanneemt, elk verrassend en inventief op hun eigen manier, en weerspiegelt de verschrikkingen van erfenis en twijfel.
Afbeelding: Greg Lobanov, Alexis Dean-Jones, Madeline Berger, Em Halberstadt, Lena Raine/Finji
Zelfs als ik mijn tijd neem, is er een alomtegenwoordige corruptiegerelateerde negativiteit die de wereld overneemt - een letterlijke en metaforische duisternis die in toenemende mate witloof, pannenkoeken en anderen in de buurt treft. De duisternis manifesteert zich in de gedachten van de personages: “Wat maakt iemand waardig om de borstel te hanteren? “Zijn we waardeloos als we dat niet kunnen? De voormalige drager van witlof is vernietigd door de kracht van de borstel, terwijl Pancake worstelt met het feit dat hij het niet waard is om door de borstel "uitverkoren" te worden. De nevenschikking van CichoreiDe lichtheid en duisternis van zorgen voor een noodzakelijke balans. Zonder dit zou het spel misschien te zacht of onnodig donker hebben gevoeld. In plaats van, CichoreiDe ernst van in de hoge en lage tonen vindt de perfecte toon.
Het deed me in zekere zin denken aan een spel dat ik net daarvoor speelde Cichorei, Studio Fizbin's Minute of the Islands. Esthetisch en qua gameplay hebben de games weinig gemeen. De overeenkomst ligt in de thema's: de duisternis van zelftwijfel en depressie. Een andere vergelijking die ik zag voor Cichorei is de Legend of Zelda-franchise, en het lijdt geen twijfel dat het ontwikkelaarsteam zich heeft laten inspireren door de top-down puzzels van die game. Minute of the Islands, Cichorei vernietigt de heldentrope, systemen en hiërarchieën die een uitverkorene aanwijzen, de enige die waardig is om een krachtig hulpmiddel te hanteren.
In plaats van, Cichorei vraagt: "Wat als er een betere manier was? De waarde van een persoon is inherent en wordt niet voor ons gekozen. Als we die systemen afbreken en iets nieuws bouwen, kunnen we de erfenissen verschuiven en ze zelf kiezen - het is niet langer een geschenk dat ons wordt geschonken door een ongedateerde, oneerlijke structuur. Met een beetje oefening kan iedereen een penseel aan.
Witlof: een kleurrijk verhaal was uit 10 juni op Mac, PlayStation 4, PlayStation 5en de ramen pc. De game is beoordeeld met behulp van een Windows-pc-downloadcode die is geleverd door uitgever Finji. Vox Media heeft aangesloten partnerschappen. Deze hebben geen invloed op redactionele inhoud, hoewel Vox Media commissie kan verdienen voor producten die zijn gekocht via gelieerde links. U kunt vinden aanvullende informatie over het ethisch beleid van Polygon hier.
Comments
Post a Comment